Czy da się drukować z pyłu księżycowego?

Czy da się drukować z pyłu księżycowego?

NASA na pokładzie ISS już teraz wykorzystuje druk 3D do wytwarzania najpotrzebniejszych narzędzi. Pozwala to na zaoszczędzenie miejsca ładunkowego – zamiast zabierać ze sobą zapasy wszelkich narzędzi, astronauci mogą na bieżąco dodrukowywać najpotrzebniejsze przedmioty. Jedynym problemem pozostają więc obiekty, których wydrukować w przestrzeni kosmicznej (jeszcze) się nie da oraz materiały do druku 3D.

Konieczność zabierania w przestrzeń kosmiczną materiałów teraz nie stanowi zbytniego problemu, jednak zmieni się to w miarę, jak zaczniemy kolonizować Księżyc lub Marsa. Problem ten częściowo może zostać rozwiązany przez wytwarzanie plastiku z kału (według projektu studentów z University of Calgary). Drugim jego rozwiązaniem może być drukowanie z tego, co byłoby na danej planecie lub księżycu pod ręką.

Dodatkowe informacje
Ciekawym, czym jest regolit księżycowy, z czego się składa i do czego można go wykorzystać, polecam ten artykuł.

Dwoje naukowców z Politecnico di Milano we Włoszech proponuje wykorzystanie do druku 3D regolitu – czyli pyłu pokrywającego planetę lub księżyc. W opublikowanej pracy analizują możliwość drukowania małych przedmiotów z symulowanego regolitu księżycowego, ze szczególnym uwzględnieniem właściwości mechanicznych materiału, w tym wytrzymałości na ściskanie, a także twardości powierzchni i ogólnej jakości wydruków. Testowany symulowany regolit wyżyn księżycowych (NU-LHT-2M) przetworzony został w technologii SLM.

W trakcie przygotowywania materiału do druku pojawiły się problemy z wilgocią i rozmiarem granulek. W celu uniknięcia zanieczyszczenia wywołanego wodą, regolit został umieszczony w komorze termicznej na 24 godziny, po czym był przechowywany w szczelnych pojemnikach z krzemionką, mimo to nie udało się całkowicie wyeliminować obecności wody. Niewielkie zawilgocenie nie wpłynęło jednak negatywnie na wyniki badania. Zróżnicowany rozmiar granulek regolitu wymagał wstępnego przetworzenia materiału przed załadowaniem maszyny i pokazał, że konieczny jest zautomatyzowany system przesiewania, ponieważ zbyt duże ziarna uniemożliwiały prace urządzenia. Podczas druku jednym z napotkanych problemów była przyczepność. Zaradzono mu przez użycie ceramicznego podłoża odpornego na wysokie temperatury.

Obiecujące wyniki badania skłaniają do przeprowadzenia dalszych prac, tym razem skupiających się na analizie termicznej i wykorzystaniu wydruków jako osłon przed promieniowaniem.

Źródło: Lorenzo Abbondanti Sitta, Michele Lavagna; ‘3D Printing of Moon Highlands Regolith Simulant; 69th International Astronautical Congress (IAC), Bremen, Germany, 1-5 October 2018 [PDF]

KOMENTARZE

  • comment-avatar

    Ciekawe, tylko czy ta geometria w kształcie sześcianów z regolitu, ma jakiś głebszy cel? Czy tylko by pokazać samą możliwość druku takich kształtów z regoltu, na podłożu z porowatej ceramiki, na której dobrze są osadzone? Dziękuje.

  • Przetwarzamy dane osobowe użytkowników witryny, zobacz szczegóły...

    The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

    Close